in , ,

De dubbele boodschap van Jong Ondernemen

Vandaag werd bekend dat de stichting Jong Ondernemen 900.000 euro subsidie krijgt van het Ministerie van Economische Zaken om ondernemers les te laten geven op scholen en universiteiten. Als vrijwilliger welteverstaan, dus onbetaald. Over waar al dat geld dan voor nodig is, zwijgt de stichting in alle toonaarden.

Er moet in het onderwijs meer aandacht komen voor ondernemerschap. Prima. Om dat te bevorderen krijgt de stichting Jong Ondernemen 900.000 euro van het ministerie van Economische Zaken, uitgesmeerd over drie jaar. Da’s veel geld. Het bedrijfsleven moet er eenzelfde bedrag in steken. Fair deal. Als sponsoren tekenden alvast ABN-AMRO, Deutsche Bank, Van Lanschot en Ziggo.

Vrijwilligerswerk

Het zo ruim bedachte Jong Ondernemen heeft nu dus dringend behoefte aan ondernemers om al die lessen ook daadwerkelijk te gaan invullen. Wie vandaag naar aanleiding van het persbericht naar Jongondernemen.nl ging, kwam al gauw terecht op een pagina waar ondernemers werden opgeroepen zich te melden.

Opvallend daarbij was de vermelding dat het om vrijwilligerswerk ging. Ik verbaasde me daarover. Zou die 1,8 miljoen euro dan echt helemaal opgaan aan bestuurders, klankbordgroepen, coördinatoren, management consultants, communicatieadviseurs, websitebouwers, kantoorverhuurders en leaseautoboeren? Zou bij het opstellen van de begroting dan geen rekening zijn gehouden met de ondernemers die zich vrijmaken om die lessen voor te bereiden en te geven, die stad en land afreizen, die omzet en winst laten lopen om jonge mensen iets moois mee te geven voor later?

Twitter

Ik twitterde daar dus wat over: Jong Ondernemen kreeg 900k subsidie van #EZ & zoekt nu #vrijwilligers om het werk te doen http://www.jongondernemen.nl/over-ons/vacatures.html #WTF

Meteen meldde zich @PaulinevDulken, “commercieel directeur Jong Ondernemen”: @PierreSpaninks Dus we mogen u inschrijven als vrijwilliger? Alle hulp nodig om zo veel mogelijk studenten te bereiken.

Een beetje brutaal, maar daar houd ik wel van. Dus ik schreef terug: @PaulinevDulken Ik werk graag mee tegen het ZZP equivalent van uw CAO salaris.

Waarna het verder stil bleef, commercieeldirecteur-gewijs. Gelukkig was daar nog @Jong_Ondernemen, de twitteraccount van de stichting. Daaraan vroeg ik: Wat doet @Jong_Ondernemen met die 900k subsidie, als ze voor het (nuttige!) werk vrijwilligers zoeken?

De reactie liet niet lang op zich wachten: @PierreSpaninks We gaan nóg meer jongeren ondernemend maken, samen met ondernemers. Daar is alle (financiële) hulp bij nodig!

Dat was niet wat ik had gevraagd, dus drong ik aan: @Jong_Ondernemen Fijn dat “we” jongeren ondernemend gaan maken, maar waarom zou ik er gratis aan meedoen als jullie er salaris voor krijgen?

Daar moesten ze even over nadenken. Om de tijd te doden kreeg ik alvast deze: @PierreSpaninks Kom vandaag meebeleven hoe mooi het is om jongeren te leren ondernemen in DeLaMar theater, #NFJO2013.nationalefinale.nl

Wat mij de opmerking ontlokte: @Jong_Ondernemen Frappant dat jullie me wel reclame blijven sturen maar niet inhoudelijk reageren op mijn vragen #900k

Dat was blijkbaar raak, want ik kreeg per kerende tweet een uitnodiging voor een gesprek: @PierreSpaninks We maken graag kennis om je alles te vertellen over het belang van jong leren ondernemen en wat daarvoor nodig is.

Denkend aan alle gastlessen die ik op scholen voor de journalistiek heb gegeven over freelancen en het bestaan als kleine zelfstandige, schreef ik terug: @Jong_Ondernemen Je hoeft me niet te overtuigen van het nut, en wat ervoor nodig is weet ik uit eigen ervaring. Mijn vraag is waarom loonslaven 900k subsidie mogen opsouperen terwijl ondernemers gratis het werk moeten doen.

Pissig

Toegegeven: dat laatste was een beetje lullig geformuleerd van me. Daarna bleef het dan ook stil. Geen woord meer van de stichting, geen woord meer van haar commercieel directeur. Zelf ging ik over tot de orde van de dag: ik ben immers ondernemer en er wachtten klanten. Maar tussen de bedrijven door bleef het knagen.

Een stichting haalt bijna twee miljoen euro op om in het onderwijs meer aandacht te besteden aan het ondernemerschap. Omdat ze daar op school geen verstand van hebben. Weet ik, want dat zijn onderwijzers. Bij die stichting hebben ze ook geen notie. Snap ik, want dat zijn ambtenaren en managers. Dus doen ze een beroep op echte ondernemers. Vind ik top. Maar tegen de tijd dat ze bij de echte deskundigen zijn aangeland die het echte werk moeten gaan doen, is de subsidie op. Daar word ik pissig van.

Bubbels en kaviaar

Ik verwed er bubbels en kaviaar om dat, behalve de ondernemers op wie Jong Ondernemen zo’n dringend beroep doet, iedereen daar minimaal een keurig salaris voor krijgt en een vergoeding die de onkosten dekt.

Wat Jong Ondernemen hier flikt getuigt van minachting voor de passie, de ervaring, de deskundigheid en de inzet van die ondernemers. Blijkbaar is dat alles nog niet 1 euro waard op de 1,8 miljoen. Een fraaie dubbele boodschap, van een club die zegt het ondernemerschap te willen bevorderen. “Jullie moeten vooral gaan ondernemen, jongens en meisjes. Maar persoonlijk eten wij liever uit de staatsruif.”

NASCHRIFT 10/06/2013

De pagina waarop de “vacatures” werden gemeld was vanavond uit de lucht. Als ik naïef was zou ik denken: vast om de fout te herstellen.

UPDATE 11/06/2013

Commercieel directeur @PaulinevDulken laat weten: @PierreSpaninks zouden we nog meer subsidie nodig hebben. Jong Ondernemen is een stichting maar wordt verder als een bedrijf gerund. Daar dit te ver voor twitter gaat is er een uitnodiging voor een gesprek gestuurd. Uitnodiging aanvaard. Wordt vervolgd.

Written by Pierre Spaninks

Pierre Spaninks is ZZP-expert. Hij doet onderzoek naar de flexibilisering van de arbeidsmarkt en de rol van de zelfstandige professionals, en adviseert daarover.

21 Comments

Leave a Reply
  1. Jammer dat de commercieel directeur of iemand anders van Jong Ondernemen niet gewoon op deze openbare website wil reageren. Er is vast een reden waarom ze na al die jaren nog steeds niet hebben geregeld (of kunnen of willen regelen) dat de ondernemers die hun tijd stoppen in het helpen opleiden van toekomstige concurrenten, daar een vergoeding voor ontvangen.

  2. Pierre, je snijdt een mooi onderwerp aan waar ik, maar ook andere ondernemers, tegenaan lopen. We worden de laatste tijd regelmatig gevraagd voor inspiratiesessies, brainstormsessies, trainingen, bijeenkomsten, voorstellen, plannen, ideeën zonder dat er zelfs een onkostenvergoeding tegenover staat. Niet zelden worden die bijeenkomsten georganiseerd door mensen die wel voor het geregel en georganiseer betaald worden ‘maar op zoek zijn naar een echte expert’. De beloning voor die echte expert is dan ‘meer opdrachten’ en ‘een mooie CV’.

    Het probleem van gratis werken is voor mij niet eens zozeer dat een ander profiteert omdat ik geen rekeningen stuur, maar vooral omdat mijn wél betalende klanten mijn activiteiten voor niet-betalende klanten moeten gaan betalen. Tenslotte kan ik niet met mijn mooie CV boodschappen gaan doen bij de supermarkt.

  3. De discussie is niet nieuw, maar in deze lange, zware recessie extra nijpend. Het is vervelend, soms zelfs stuitend, om te ervaren hoe gemakkelijk instituten en organisaties die geheel of grotendeels uit publieke middelen gefinancierd worden een gratis beroep doen op ondernemers voor allerlei (ongetwijfeld heel nuttige) doelen en projecten. Als je heel voorzichtig duidelijk probeert te maken dat ook jouw werkuren op enigerlei wijze financieel iets waard zijn en tegelijkertijd economisch gedekt moeten worden, dan ontstaat een ongemakkelijke situatie. Voor je het weet wordt je als commercieel en als onvoldoende overtuigd van het nut van jouw ureninzet beschouwd. Die discussie is vooral heel lastig, omdat de discussiepartner elke zaterdag zijn (vast welverdiende) automatisch overgeboekte salaris kan omruilen voor een vol winkelwagentje en geen flauw benul heeft hoe jij dat die zaterdag gaat regelen.

    Naast het besef dat ondernemers in sommige rollen uitstekende ‘leveranciers’ van kennis en ervaring zijn, zou het mooi zijn als de betalingsdiscussie zakelijk en volwassen gevoerd wordt. Misschien nog goed om te melden dat ik als ondernemer en als communicatieman zeer achter de doelstellingen van Jong Ondernemen sta. Maar het is niet voor het eerst dat een dergelijke organisatie bij een openbare discussie in de media niet direct weet hoe je moet reageren op kritische vragen en opvattingen.

    • Ik ben dan ook van mening dat we zouden moeten kijken hoe de overheid hier een incentive voor zou kunnen organiseren. Als een bedrijf eigen mensen een opleiding geeft levert dit het bedrijf een fiscaal voordeel op. Ik pleit er voor dit ook anders om mogelijk te maken. Mensen die een gastles verzorgen fiscaal tegemoet komen. Het lukt me helaas nog niet om dit een goede basis te geven, maar we geven niet op!
      Jong Ondernemen bestaat uit een team van 15 personen de professionele programma’s ontwikkelen, scholen benaderen en nu dus sterker bedrijven zal gaan benaderen om zodoende meer studenten te kunnen bereiken. Voor deze nieuwe opzet wordt o.a. een deel van de 300k voor dit jaar gebruikt.

  4. Dank jullie wel voor alle reacties, niet alleen hier maar ook op Twitter en Facebook.

    Duidelijk is in elk geval dat ik niet de enige ondernemer ben die ervoor past om zich gratis in te zetten voor een “goed doel” als anderen daar dik aan verdienen.

    Ondertussen bleek namelijk ook nog eens dat Jong Ondernemen niet alleen vangt aan de kant van de overheid en de sponsorende bedrijven, maar ook nog eens de hand ophoudt bij de scholen die van hun diensten gebruik maken.

    Ik moet het commercieel directeur Pauline van Dulken in elk geval nageven dat zij 100 procent gelijk had toen zij op Twitter stelde dat Jong Ondernemen weliswaar een stichting is maar voor het overige wordt gerund als een commerciële onderneming.

    Pauline, jij reageerde zelf ook op mijn blog (zie hierboven) en dat waardeer ik. Helemaal snappen doe ik je verhaal niet. Bedoel je nou te zeggen dat je – als tegemoetkoming aan de ondernemers die zich voor jullie karretje laten spannen – probeert te regelen dat zij over de vergoeding die ze niet krijgen ook geen inkomstenbelasting hoeven te betalen?

    Wel fijn om te horen dat er niet minder dan 15 man personeel bezig is om voor Jong Ondernemen “professionele programma’s” te ontwikkelen. Dat maakt mij dan weer nieuwsgierig naar de effecten van wat jullie tot nu toe op scholen en universiteiten hebben gedaan. Is dat ooit gemeten eigenlijk, in onafhankelijk onderzoek?

    Zoals ik al zei: Wordt vervolgd!

  5. Enige tijd geleden werd ik door mijn buurman (docent aan een hogeschool) gepolst voor een gastcollege over een ander onderwerp dan ondernemen. Ik gaf aan bereid te zijn hier tijd in te steken. Een week later nam de studentenvereniging, organisator van de gastcolleges contact met mij op om een datum af te spreken voor het gastcollege.

    Op het moment van de waarheid, zouden er mensen mijn verhaal aan willen horen, werd duidelijk dat er iets loos was. De schooldirectie werd er zelfs bijgehaald.
    Wat was er aan de hand, het gastcollege was overschreven. Er wilden veel meer leerlingen in het lokaal dan de brandvoorschriften toelieten en dat betekende dat er mensen tegen hun zin in weggestuurd moesten worden door iemand van de directie.

    Leuk voor mij natuurlijk, maar het werd nog gekker toen ik later het verhaal hoorde over de gastcolleges een jaar eerder. Die waren namelijk helemaal niet zo goed bezocht. Ondanks dat er voor die klinkende namen uit het circuit ruime budgetten waren, terwijl ik mijn verhaal deed a raison van 1 treinkaartje.

    Wil ik daarmee zeggen dat ik wel bereid ben om om niet gastcolleges te geven, nope.
    Ik vond het zelf belangrijk dat mensen worden voorgelicht over het onderwerp waar ik over sprak, omdat instanties die dit moeten doen ondanks substantiële subsidiegelden hopeloos falen.

    Wil ik gratis gastcolleges geven over ondernemen, nope.
    Als een ander wil dat ik betaalde uren laat liggen om voorlichting geven over een onderwerp waar betaalde krachten blijkbaar tekort in schieten, dan wil ik daar ook gewoon voor worden betaald. Net als ieder ander die dit werk doet.

    Terecht vraagt Pierre zich af wat de stichting Jong Ondernemen tot nu toe bereikt heeft.
    Ik ‘ken’ Paulien al heel wat jaartjes, mensen uit mijn netwerk hebben zich wel eens voor haar initiatief ingezet. Allemaal prachtig maar, ik heb nog nooit een jongere horen zeggen dat hij is gaan ondernemen door een gastcollege over ondernemerschap.

    Toch kom ik regelmatig jongeren op het ondernemerspad tegen. Die hebben dat ondernemersgen al in zich. Als je met hen over ondernemerschap praat, blijken het hele andere dingen te zijn die hen inspireren te gaan ondernemen. En guess what? Het blijkt dat zij vaak anderen binnen hun opleiding ook weer inspireren om voor zichelf te gaan beginnen.

    Eigenlijk is het dus gewoon marketing, push versus pull. Jong Ondernemen pushed ondernemerschap, ondernemende studenten pullen hun studiegenoten mee het ondernemerschap in.
    De marketeers onder de lezers hoef ik niet te vertellen welke variant de voorkeur geniet.

    Hoe je zover komt, daar geef ik met alle plezier een goed betaald gastcollege over.

  6. In de financiële branche hebben wij al enkele jaren de Stichting LEF (Leven en Financiën) waar honderden mensen uit de adviespraktijk gratis en voor niks (oké een vvv bon) jaarlijks een traject van vier geldlessen verzorgen op middelbare scholen. Behoudens 1 halve administratieve kracht van een van de sponsors is er helemaal niemand die er ook maar een kwartje aan verdient. Er is geen subsidie vanuit de overheid. Toch bereiken we jaarlijks duizenden scholieren en we groeien als kool! Zo kan het ook.

  7. Huur voor die 9 ton 900 jonge ondernemers in die zelf een verhaal gaan vertellen op de scholen. Snijdt aan 2 kanten; je hebt een inhoudelijk, concreet en tastbaar verhaal voor op de scholen en je steunt direct het bedrijf van een jonge ondernemer met maar liefst 1000 euro voor slechts 1 middagje praten. Veel goedkoper dan de gangbare gastsprekers en voor een jonge ondernemer enorm veel geld!

  8. Helemaal mee eens! 900.000 is erg veel gemeenschapsgeld. Had daar een groep (jonge) ondernemers op gezet en je had een beter resultaat gehad voor veel minder. Een stichting die ondernemen beoogt, moet zelf ook ondernemend zijn! Ik en vele anderen zouden graag scholieren inspireren, maar op deze manier is de good will snel weg…

  9. Pierre, dank voor je reactie over de afspraak, gaan we regelen!
    We hebben inderdaad (wetenschappelijk) onderzoek gedaan naar de resultaten van onze programma’s. Die spreken voor zich.

    Voor de helderheid aan een ieder: Jong Ondernemen is een (anbi) stichting (zonder winstoogmerk!) die ondernemerschap bevordert onder jongeren. Door programma’s aan te bieden op scholen, die veel verder gaan dan een gastcollege. Programma’s van 4 dagdelen maar ook van een schooljaar. Waarin leerlingen/studenten écht een bedrijf opzetten, van brainstormsessie en ondernemingsplan, tot het verkopen van aandelen en productrealisatie tot het vermarkten en uiteindelijk opheffing van het bedrijf.
    Begeleiders (vaak ondernemers) zetten zich hiervoor in en delen hun kennis en ervaring met de ondernemers van de toekomst. Want dat zijn het, de jongeren zijn de toekomst van onze economie. Daar moeten we in investeren.
    Om eea te faciliteren heb je een organisatie nodig, met mensen die lean & mean werken. Besturen etc. werken vrijwillig, coördinatoren krijgen een vergoeding.
    9 ton is inderdaad veel geld (let wel: verdeeld over 3 jaar), maar wordt absoluut goed en eerlijk besteed: we maken er jongeren ondernemend(er) mee en investeren zo in de (onze eigen!) toekomst van de economie. En wees eerlijk: wie wil er nu geen ondernemende werknemers in dienst..

  10. Een linkje naar dat onderzoek zou welkom zijn.
    Naast benieuwd naar de uitkomsten van dit onderzoek ben ik ook benieuwd naar de opzet van het onderzoek.

  11. Dit verhaal is wel enigszins pijnlijk voor Jong Ondernemen. Ik kan het nog wel iets pijnlijker maken uit mijn eigen recente ervaringen met JO.

    Ik heb op mijn school een ondernemersvereniging opgericht om het ondernemerschap (als uiteindelijk doel) te promoten in heel de regio Utrecht bij verschillende middelbare scholen. Ik heb zelf contact gelegd met JO en 3 leden van de vereniging zijn daar heen gegaan op gesprek. Kijken of we elkaar wat te bieden hadden.

    Daar wij proberen als jongeren een hele wedstrijd te organiseren was alle hulp natuurlijk welkom geweest. De leden kwamen terug met de boodschap dat hun gesprekspartner alleen had gevraagd of wij hun programma’s wilden promoten op onze school. Ik heb an sich niets tegen jullie programma’s (ze zijn zelfs mooi), maar het is zwaar onredelijk een paar jongeren op deze manier naar huis te sturen. Wij hebben niets gehoord over mogelijkheden om ondernemerschap te promoten (wat we best gratis hadden willen doen). Jongeren doen verbazingwekkend veel voor weinig.

    Ik moet eerlijk zeggen dat ik in mijn eigen gesprekken met andere ondernemers nooit zo’n eenzijdig aanbod heb gehad. Als de stichting ondernemerschap écht wil promoten mogen ze zich ook wel wat harder inzetten voor leerlingen die uit eigen beweging een vereniging opzetten en uit niets iets willen maken. We dienen tenslotte hetzelfde doel, zou je zeggen.

  12. Het verhaal wordt nog pijnlijker: ze hebben de link naar een onderzoek van hun site gehaald waar in de conclusie staat dat het programma negatieve effecten heeft op het starten van een eigen bedrijf.

    Een stukje conclusie gekopieerd uit dat onderzoek:

    “Our results on entrepreneurial intentions suggest that, if anything, the program has a negative effect on the children’s intention to start their own business”

    Op dit site van Jong Ondernemen links onder:
    http://frontend.jongondernemen.klantsite.net/p-o

    “Uit recent wetenschappelijk onderzoek blijkt dat het BizWorld programma een significant positief effect heeft op 7 van de 9 non-cognitieve vaardigheden die nodig zijn om een goed ondernemer te worden. Denk aan zelfvertrouwen, doorzettingsvermogen, motiverend en analytisch vermogen en creativiteit.”

    Hier is het volledige onderzoek:
    http://gcase.files.wordpress.com/2012/06/bizworld-amsterdam-study-entrepreneurship-2012.pdf

    Nu hoop ik voor hun dat dit niet het betreffende onderzoek is waar ze naar verwijzen. En anders, ontvang ik graag het juiste onderzoek. Ik vrees echter voor het ergste. Aangezien ze niet wisten hoe snel ze dit onderzoek offline moesten halen.

  13. In de cache versie van het onderzoek op de site Jong Ondernemen staat in het Nederlands “herschreven” conclusie:

    In deze rapportage zijn we op zoek gegaan naar de beschikbaarheid van effectevaluaties van het ondernemerschapsonderwijs. We hebben vastgesteld dat de effectiviteit moeilijk is vast te stellen, door het ontbreken van een voor- en nameting, en indeling naar een experimentele- en controlegroep waarbij correctie plaatsvindt voor kenmerken van studenten.

    Ook worden veel studies gekenmerkt door een cross-sectioneel karakter en beperkte respons. Met deze (belangrijke) bezwaren in het achterhoofd zijn we op basis van de besproken resultaten toch van mening dat het beleid hoogstwaarschijnlijk heeft bijgedragen aan meer studenten en leerlingen die ondernemerschap als serieuze beroepswens beschouwen.

    http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:rZ9HPKoK518J:www.jongondernemen.nl/fileadmin/dam/documents/Literatuurstudie_jong_ondernemen.pdf+&cd=6&hl=en&ct=clnk

  14. Dank je wel voor je speurwerk, Laura. Ik ga me er eens in verdiepen, hoe dit nu weer zit. Zou je even contact op willen nemen met Karen of mij voor een toelichting?

  15. Ik vind eigenlijk dat ze mooie projecten hebben waar ze nog veel meer uit kunnen halen qua rendement en sponsoring door geldelijke beloning en waardering te geven voor de ondernemers die zich hiervoor aanmelden.

    Ik heb sowieso het idee dat men (door de media) een bepaalde aanname of beeldvorming heeft over “de ondernemer” dat niet klopt met de werkelijkheid. Vervolgens worden er programma’s ontwikkeld die aan alle kanten rammelen. Getuige alle kritische reacties hier en op higherlevel. Ze hadden dit allemaal kunnen voorkomen door zich beter te laten adviseren.

    Er liggen echter gouden kansen om op te rapen: de ondernemer die zich aanmeld als vrijwilliger heeft affiniteit met het onderwijs en jongeren. Ik zou zeggen, bied deze ondernemers dan ook kansen aan voor permanentere functies in het onderwijs, onder andere door het bekostigen van didactische cursussen, trainingen en studies. Het gaat immers om professioneel onderwijs gedurende minimaal een jaar.

    Als blijk van waardering is compensatie voor gemaakte uren (lesplan voorbereidingen en uitvoering) en reiskostenvergoeding meer dan normaal. Wie weet zijn er ondernemers die zich best willen laten omscholen om permanent in het onderwijs te willen werken. Als hier een budget voor is dan is het echt een win/win situatie. Leraar zijn is keihard werken! En het gaat lastig als dit ten koste moet gaan van je huidige klanten en er niks in het laadje binnenkomt ter overbrugging.

    Mijn enige kritiek is dat ze dit niet eerder zelf hebben bedacht maar pas nadat er een storm van kritiek komt van ondernemers zelf.

    Ik heb zelf interesse om in de toekomst deels in het onderwijs te werken. Dat zou heel goed kunnen naast mijn eigen bedrijf. Maar ik zou wel gek zijn om dat gratis te gaan doen als er ook iemand is die daar wel voor wilt betalen.

    Ik raad ondernemers dan ook aan om zelf met scholen of organisaties contact op te nemen. Als je een goede ondernemer bent dan praat je jezelf zo binnen als je een goed verhaal hebt en integer bent. En dan heb je ook nog eens brood op de plank!

  16. Allereerst: Ik denk dat er heel veel ondernemers de jeugd dolgraag wil helpen met hun ervaringsverhalen. Ik denk ook dat velen dat ook al doen. In hun bedrijven, vanuit hun bedrijven, door mee te werken aan scripties, en tijd uit te trekken om met ze te praten. Maar dit ligt anders.
    Hier wordt een nieuw ‘instituut’ opgericht, met een flink budget aan gemeenschapsgeld en met betaalde krachten.
    Het klinkt allemaal prachtig, maar wederom lijkt er een instituut te worden opgericht om het instituut. Top down ipv bottom up.
    Elke ondernemer werkt op dit moment keihard om zijn zaak draaiende te kunnen houden en is vaak elke maand weer opgelucht als hij nog wel de salarissen en kosten kan betalen. Het aantal faillissementen spreekt boekdelen.
    Een ondernemer ontvangt geen salaris, die is afhankelijk van omzet en opdrachten. Gratis meewerken klinkt leuk, maar dat is wel tijd die niet in de eigen onderneming gestopt kan worden. Mooi weer spelen als stichting terwijl je de mensen die het moeten overbrengen geen vergoedingen wenst te betalen. De meeste ondernemers zijn niet gek. En de beste zeker niet.
    Iedereen lijkt in dit land gemeenschapsgeld te mogen verdienen, behalve de ondernemers die voor 70% van de werkgelegenheid zorgen in dit land waar nu de klappen vallen.
    Pay peanuts, get monkey’s. Ik denk overigens dat de ondernemende jeugd zelf ook prima in staat is inspirators te vinden.

  17. Interessante discussie, vooral gezien mijn achtergrond. Vooral omdat ik zelf 3 jaar als betaalde docent (freelance, 1 dag/wk) het project ‘Jong Ondernemen’ heb gegeven op een Hogeschool. Dit heb ik gedaan toen na 3 jaar fulltime een startup runnen mijn spaargeld op was, en ik parttime freelance klussen ben gaan doen. Voor mij was dit een perfecte plek om a) mijn kennis door te geven, b) geld te verdienen, en c) studenten kon motiveren om ook te gaan ondernemen.

    Het is een mooie combi. En ik kan het zeker andere ondernemers aanbevelen, maar lesgeven is niet makkelijk en moet niet onderschat worden. Mij ligt het toevallig. Je kan niet zomaar iedere ondernemer voor de klas zetten en denken dat het goedkomt. Je hebt een goede docent nodig (of hulp, bijv. door Jong Ondernemen) die de ondernemerslessen vertaald naar de studenten. Want met het project Jong Ondernemen gaan studenten zelf een bedrijf starten, en daar leren ze pas echt van. Als ze daarna een gastcollege krijgen, snappen ze pas écht de ondernemerslessen.

    Jong Ondernemen blijft een gaaf project, en ik heb in de eindgesprekken met mijn studenten gehoord dat sommigen door dat project echt beseften wat ondernemen is. En dat ze (veel) positiever tegenover ondernemerschap staan als voor het project. Maar dit alles laat niet na dat Jong Ondernemen meer mag laten weten wat er precies met de 900K gebeurd als je vrijwilligers vraagt te helpen. En dat ze leren van een project als Stichting LEF (nooit eerder van gehoord, maar klinkt goed!). En kijken hoe het beter kan, want dat kan altijd!

  18. Wat een boeiende meningen en interessante gezichtspunten zijn hier gedeeld. Iedereen die tot op heden heeft gereageerd: bedankt voor alle gezichtspunten rondom Jong Ondernemen!

    Boeiend dat Jong Ondernemen hier als organisatie voor de kwaliteit van haar werk verwijst naar wetenschappelijk onderzoek waarvan de resultaten ‘voor zichzelf’ zouden spreken. Vervolgens meldt zich iemand die alleen onder een alias durft te melden dat Jong Ondernemen volgens hem of haar nogal vrij met die onderzoeksresultaten is omgegaan en daarbij linkjes plaatst naar de onderzoeksrapporten. Dat roept vragen op, waarvan ik hoop dat die worden beantwoord.

    Ik hoop vooral dat deze discussie betrokkenen inspireert eens nader te kijken naar nut en noodzaak van de programma’s van Jong Ondernemen. En naar de manier waarop deze stichting omgaat met de ondernemers die een groot deel van het uiteindelijk werk – in de klaslokalen – doen.

  19. Veel commerciële bedrijven zijn opgezet als stichting. Voordelen: je komt eenvoudiger in aanmerking voor subsidies + je mag vrijwilligers inzetten in je onderneming. Het feit dat er geen winstoogmerk is betekent niet dat er geen winst gemaakt wordt of mag worden. Het is daarom een aantrekkelijke constructie om vanuit een stichting te ondernemen.
    Ondertussen ontvangt de bestuurder een (hoger) salaris. Je creëert als het ware je eigen baan. Ik ben daar niet per definitie tegen, het is een legitieme constructie, de overheid staat het toe. Het lijkt erop, het verhaal lezende, dat Jong Ondernemen een dergelijke onderneming is. De subsidiegever zou een stuk kritischer mogen zijn. Wellicht worden ze dit na het lezen van deze discussie.

    Als eenmanszaak of BV heb je beide voordelen niet.

    Verder zie je algemeen in de samenleving dat betaald werk wordt vervangen door vrijwilligerswerk. Uitsluitend stichtingen en overheid maken hier ge(mis)bruik van want ondernemingen mogen geen vrijwilligers inzetten.

    Veel werklozen doen vrijwilligerswerk. Op zich ben ik daar voorstander van omdat het helpt om overeind te blijven in tijden van werkloosheid en omdat je vaardigheden ontwikkelt. In het kader van MVO plaats ik vrijwilligersvacatures op mijn website. Ik bewaak hierbij streng dat de vrijwilligers vacatures geenszins betaald werk vervangt.

    Gastlessen op scholen zou budget voor moeten worden gemaakt door scholen als het zinvolle lessen zijn en dus gewoon (voor een redelijk tarief, niet de hoofdprijs) moeten worden betaald.

    Merendeel van de ZZP’ers en kleine ondernemers bieden hun dienstverlening gratis aan om de kans op opdrachten te vergroten. We moeten met elkaar + ieder voor zich alert blijven dat wij ons niet laten misbruiken.

    Dank Pierre dat je dit aan de kaak stelt. Het is, denk ik, slechts een voorbeeld van iets wat veel voorkomt.

  20. Beste Pierre en anderen,

    Bedankt voor het delen van jullie ervaringen. Ik vind het enorm waardevol en wil bij deze mijn eigen ervaringen als student ondernemer graag met jullie delen.

    Een aantal jaar geleden had ik nooit gedacht om te gaan ondernemen, tot ik via mijn school in Zwolle in aanraking kwam met het ondernemerschap. Nu werk ik nog steeds voor mezelf en eerlijk is eerlijk: ik had misschien niet gedacht om te gaan ondernemen, als ik toen op school niet in aanraking was gekomen met ondernemerschap en dus ook Stichting Jong Ondernemen (SJO).

    Ik vind dat SJO de studenten wel een heel goede basis biedt om in aanraking te komen met ondernemerschap en vind het een waanzinnig goed initiatief. Zoals het mogelijk maken van de cc rechtsvorm, gastcolleges en de persoonlijke feedback van regionale ondernemers die hun passie, ervaring en kennis willen delen. Maar toch is ondernemen niet op school te leren als het onderwijs hier niet compleet op ingesteld is.

    Ik denk dat ondernemerschap in het onderwijs volledig integraal moet zijn,vooral in een land als Nederland:).Maar ook om net succesvoller re maken. Dit biedt ondernemers ook veel meer voordelen dan nu, want dan zou er ook een veel groter budget beschikbaar zijn en zou er rechtstreeks met de scholen zaken gedaan kunnen worden. Nu is het bij vele scholen nog iets te veel in hokjes denken en hopeloos de aandacht proberen te vragen van studenten om te gaan ondernemen, waarvan ik denk dat ruim 95% van hen toch niet geïnteresseerd is. Vooral omdat ze al 25 soortgelijke verhalen gehoord hebben van gastsprekende ondernemers en zelf makkelijk en snel op Youtube de meest extreme voorbeelden op kunnen zoeken.

    Door mijn eigen ervaringen tot nu toe, besef ik dat Ondernemerschap zo veel meer is dan op school alleen te praten over ondernemen.

    Als student op woensdag middag in lokaal ‘x’ maar wat gaan ‘ondernemen’, is ‘m niet. De HD beamer wordt door velen voor heel andere doeleinden gebruikt. De ondernemers die de college companys begeleiden, helpen wel heel erg om echt te gaan en te blijven ondernemen en zijn wat mij betreft onmisbaar in deze. Je zou ze als school beter regelmatig zelf in kunnen huren en een duurzame relatie aan kunnen gaan.

    De mate van succes voor scholen, is denk ik vooral te zoeken in hoeverre de school ‘het ondernemerschap’ integreert in hun programma. Je kan je bij een school die zich hierop focust volgens mij rustig aanmelden als ondernemer en een betaalde overeenkomst aangaan, want de studenten hebben jouw als ondernemer heel hard nodig!

    Ik vind ook dat ondernemers die mee doen een vergoeding moeten krijgen voor hun hulp. Maar daar ben je zelf toch ondernemer voor om dat te regelen? Je staat vrij om het zelf veel beter te doen. Een bovenstaand voorbeeld levert niet alleen wat cash op, maar ook een gigantisch netwerk!

    Als ik zou mogen beslissen zou ik het ondernemerschap ook voor elke student toegankelijk maken, maar niet daadwerkelijk in elke student investeren. Laat het ondernemerschap een speciale en optionele regeling zijn via school en investeer die 900k alleen in de studenten die er echt voor willen gaan en in de ondernemers die hierbij betrokken zijn. Aangesloten ondernemers beleven meer waardering met ambitieuze ondernemers en hebben door de besparing ook een groter budget om wat meer uit te pakken tijdens hun sessies:).

    Integraal ondernemerschap betekent voor mij een optioneel aangepast individueel studieprogramma, met volledige vrijheid om tijdens de studie je eigen klanten te kunnen helpen en te bouwen aan een bloeiend bedrijf. Maar ook stage lopen of afstuderen in de eigen onderneming hoort daarbij. En dan natuurlijk niet een procedure van een half jaar bij de examencommissie om het überhaupt mogelijk te maken:)

    Als iemand eens met mij wil sparren of in contact wil komen, neem dan gerust eens contact met me op via Linkedin. Wel even een berichtje.

    Hartelijke groet,
    Robin Visser

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

PZO start nieuw platform voor ‘echte’ zzp’ers

Overgrote meerderheid ondernemers is dat uit vrije wil